آن ثانیه ای که عشقت مهمان قلب کوچک من شد و خانه ی ساده ی قلب مرا

 با ابهت پذیرفت عاشقانه سردادم امروز روز پرواز تنهایی ست زمزمه کردم

 تا تو هستی زندگی خواهم کرد. آری! عشق تو  

ما فوق تمام عشق های زمین است و من دلداده ی فرش زیر قدمهای تو هستم.

اینو بدون تا ابد عاشقت می مونم

من چگونه ستايش كنم آن چشمه را كه نيست ؟
من چگونه نوازش كنم اين تشنه را كه هست ؟
من چگونه بگويم كه اين خزان زيباترين بهار ؟
من چگونه بخوانم سرود فتح
 من چگونه بخواهم كه مهر باشد اي مرگ مهربان
 زيباترين بهار در اين شهر
 زيباترين خزانست
من چگونه بر اين سنگفرش سخت
 با چه گونه گياهي نظر كنم
با چگونه رفيقي سفر كنم
 من چگونه ستايش كنم اين زنده را كه مرد ؟
 من چگونه نوازش كنم آن مرده را كه زيست ؟
پرنده ها به تماشاي بادها رفتند
 شكوفه ها به تماشاي آبهاي سپيد
زمين عريان مانده ست و باغهاي گمان
 و ياد مهر تو اي مهربانتر از خورشيد