کار سختی نیست                  
         هیچ جیز که بکشی یا براش                           مذهب هم نباشه                             

            تصور کن همه مردم                       

            در صلح زندگی کنند                           

       تصور کن مالکیتی در کار نباشه                

      نمی دونم می تونی این کارو بکنی                

      احتیاجی برای طمع یا گرسنگی             
            وجود نداشته باشه  
          یک اجتماع برادرانه                          

          تصور کن همه مردم                          

         همه دنیارو با هم شریک هستند                

         ممکنه شما فکر کنی من ادم                
                 رویائی هستم
              ولی من تنها نیستم                              

        امیدوارم شما هم به ما ملحق شی          s 
    
                                   واون موقع همه دنیا یکی خواهد شد          
                                                                                     
                                 

به نظر شما چرا دنیا با ادمای توش این طوری شدن

وقتی دیدم

آرامش برکه را در سکوت مهتاب ،

هم آوایی زمین را با زمزمه ی آفتاب ،

نوازش علفزار را با دست های مهربان باد ،

رستن جوانه ای نازک و نرمین را از دل خاک ،

تازه دریافتم عمق تهی بودن وازه هایم را از احساس

قلم به روی کاغذ دل است .

   قلم به دست ماست

               ما به دست عشق

                       نهایت سخن ،که :

                                     عشق رهبر است.

آزاده  فخری

باد...

ای نويد دوری

خاطراتم را به بر....

به بر تلخش را

تا نفسی بكشم بدون گذشته

به بر شيرينش را

تا بتوانم ببينم آينده را

و برو...

تند ، سريع ، بدون مكث

تا نبينم اين عمر پوچ خود را

و من را هم با خود به بر

به بر تا نبينم ، نشنوم

ديگر غمگين نشوم از زمانه

ديگر شاد نشوم با زمانه

و بمانم بمانند خودت ، ای باد

تنهای ، تنهای ، تنها...

----------

باران...

                                               تو بذار فقط یه بار نگات کنم

                                              پره عشقم ... پره امید و وفا

                                   پس بذار این دفعه رو صدات کنم

                            می خوام از نو بکنیم تن این عشق شکسته

                   به خدا تو بهترینی تو دله عاشق خسته

         تو مثل راه نجاتی ... به خدا برات می میرم

  تو بیا می خوام که اینبار دست فرداتو بگیرم

 تن گیتار شکسته یادگاری از تو داره

    وقتی نیستی پیش قلبم سر رو عکس تو میذاره

                     تو بیا شروع کنیم ... تنها نذار عاشقتو

                                      بیا و بهم بگو ...  تموم حرف دلتو

                                                تو بیا فدا کنم هر چی که هست تو زندگی

                                                                به همه نشون بدم جرات سخت عاشقی

                                        تو بیا باهام بمون باهات می مونم گل من

                                                          تو حصار عاشقی یه روح آزادی تو تن

                                               تو بذار فقط یه بار نگات کنم

                                              پره عشقم ... پره امید و وفا

                                   پس بذار این دفعه رو صدات کنم

                            می خوام از نو بکنیم تن این عشق شکسته

                   به خدا تو بهترینی تو دله عاشق خسته

         تو مثل راه نجاتی ... به خدا برات می میرم

  تو بیا می خوام که اینبار دست فرداتو بگیرم

 تن گیتار شکسته یادگاری از تو داره

    وقتی نیستی پیش قلبم سر رو عکس تو میذاره

                     تو بیا شروع کنیم ... تنها نذار عاشقتو

                                      بیا و بهم بگو ...  تموم حرف دلتو

                                                تو بیا فدا کنم هر چی که هست تو زندگی

                                                                به همه نشون بدم جرات سخت عاشقی

                                        تو بیا باهام بمون باهات می مونم گل من

                                                          تو حصار عاشقی یه روح آزادی تو تن

دستت را از دستهایم جدا کن ، سرت را از روی شانه هایم بردار ، و برای همیشه از

کنارم برو...

برو که دیگر نمیخواهم عاشق بمانم ،  دلتنگت شوم و در انتظارت بنشینم!

برو که دیگر اشکی در چشمانم نمانده که برای تو بریزد!

خیلی خسته ام ، میخواهم با تنهایی باشم ، تنها در گوشه ای بنشینم و با خود درد دل

کنم 

برو ، برای همیشه ، فراموشم کن ! 

فراموشم کن زیرا به فراموشی ات می اندیشم!

اگر میخواهی گریه کنی ، در گوشه ای تنها بنشین و زار و زار گریه کن !

نمیخواهم چشمهایت را خیس ببینم و دلم برایت بسوزد!

دلم از سنگ شده ، دیگر یک ذره احساس در وجودم نیست !

بس است هر چه مرا با عشقت شکنجه دادی و مرا در آتش عشقت سوزاندی! 

بس است هر چه سوختم و با عذاب عشقت ساختم

رهایم کن ، آغوشت را دیگر برایم باز نکن ، دستانت را به سوی من دراز نکن زیرا همان

 یک ذره غرورت را نیز خواهم شکست!

برو و برای همیشه اسم مرا از قلبت خط بزن و فکر با من بودن را از سرت بیرون کن! 

دیگر نمی توانم غم و غصه های لحظه های با تو بودن را تحمل کنم ، هر لحظه به یادت  

باشم و با خود بگویم ( این دیوانه کجاست؟ ) 

بس که به ساعت و ثانیه شمارش خیره شدم ، خسته شده ام ، بس که به انتظارت  

نشستم تا تو بیایی دلشکسته شده ام....  

دستت را از دستهایم جدا کن ، سرت را از روی شانه هایم بردار و برای همیشه

 فراموشم کن!

  فراموشم کن ، زیرا به فراموشی ات می اندیشم!

می دونید دوستان امروز یه کی از دوستام منو دعوت کرد به جشن امام زمان(عج)نمیدونم با این همه

یه نفر راهنمایی کنه

سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت

آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت

تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت

جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت

سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع

دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت

آشنایی نه غریب است که دلسوز من است

چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت

خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد

خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت

چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست

همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت

ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم

خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت 

ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی

که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت

حافظ

حافظ شیرازی                      

واعظان كاين جلوه در محراب و منبر مي كنند

چون به خلوت مي روند آن كار ديگر مي كنند!

مشكلي دارم ، ز دانشمند مجلس باز پرس :

(- توبه فرمايان چرا خود توبه كم تر مي كنند؟

( گوئيا باور نمي دارند روز داوري

( كاين همه قلب و دغل در مي كنند! )

يارب ! اين نو دولتان را بر خر خودشان نشان

كاين همه ناز از غلام ترك و استر مي كنند .

بنده پير خراباتم كه ، درويشان او

گنج را از بي نيازي خاك بر سر مي كنند.

اي گداي خانقه ، بَرجَه ! كه در دِير مغان

مي دهند آبي و دل ها را توانگر مي كنند .

آه ، آه از دست صرافان گوهر ناشاس !-

هر زمان خَرمٌهر را با دٌر برابر مي كنند .

خانه خالي كن دلا تا منزل سلتان شود،

كاين هوسناكان ، دل و جان جاي لشكر مي كنند!

حسن بي پايان او چندان كه عاشق مي كشد

زٌمره ئي ديگر به عشق از خاك سر بر مي كنند .

بَر در ميخانه عشق ، اي ملك ، تسبيح گويى !

كاندر انجا طينت آدم مٌخَمَر مي كنند .

وقت صبح از عرش مي آمد خروشي ، عقل گفت:

(قدسیان را بین که شعر حافظ از بر می کنن

عشق=هوس

عشق شما چه جوره به همین سادگیه ؟

در کنارم نشست

سرم را با دستانش به شانه اش تکیه داد و مرا در آغوش گرفت

با دنیای از عشق و خوشحالی سرم را بر شانه اش گذاشتم

خدا را با زبان دل شکر گفتم

و لبخند رضایتی بر لبانم نشست

سرم را چرخاندم تا لبخند زیبای او را ببینم و از چشمانش عشق

را بخوانم و خدا رابا تمام وجود حس کنم اما........

اما او از روی عشق مرا را در آغوش نگرفته بود!!!!!!

شاید سر من مانع دیدن دیگری شده بود مرا در آغوش گرفت تا

بهتر او را ببیند.(نوشته شده توسط خودم

آدمها مثله کتاب می مونن

از روی بعضی ها باید مشق نوشت

از روی بعضیها باید جریمه نوشت

بعضی از أدمها رو باید چند بار خوند تا معنی شونو بفهمی

و بعضی آدمها رو باید نخوند

باید دور انداخت.

تبسم خرجي ندارد ولي چيزهاي بسياري را مي آفريند.

***

تبسم بدون اينكه دهنده اش را فقيركند ، گيرنده اش را غني مي سازد.

***

تبسم بيش از لحظه اي پايدار نيست ولي خاطره اش گاهي تا ابد باقي است.

***

تبسم در خانه ، خوشبختي ايجاد مي كند و در تجارت ، حسن نيت ، زيرا تبسم نشانه دوستي و رفاقت است.

***

تبسم اشعه آفتاب است براي افسردگي و بهترين پادزهر طبيعي است براي ناراحتي.

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید

                                     گل تاب فشار در و  دیوار ندارد

خواستم عشق رو تو دستام بگيرم ، ولي جا نشد . پس گذاشتمش تو جيبم ، ولي جا نشد . در كيفمو باز كردم ، ولي جا نشد . تصميم گرفتم ببرمش توي اتاق ، ولي جا نشد . بنابراين يه خونه براش گرفتم ، ولي جا نشد . با خودم گفتم : يه باغ ! آره ! ولي جا نشد . پس گذاشتمش توي قلبم ، حالا ديگه جاش خوبه خوبه ... تازه مي فهمم اين كه مي گن دل آدم مي تونه از دنيا هم بزرگتر باشه يعني چي!

زندگي چيست ؟ اگر خنده است چرا گريه ميكنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده ميكنيم ؟ اگر مر گ است چرا زندگي مي كنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم ؟ اگه عشق است چرا به آن نمي رسيم ؟ اگه عشق نيست چرا عاشقيم

نابينا گفت : دوستت دارم ماه گفت تو که منو نمي بيني؟ چطوري دوستم داري . نابينا گفت :اگه مي ديدمت ؟ عاشق زيبايت مي شدم . اما حالا که نمي بينمت عاشق خودت هستم

عشق از هر گل سرخي دلپذير تر است ، اما خارهاي آن قلب تو را عميق تر از هر خاري سوراخ مي كند .

"love is sweeter than any rose . love pricks you far deeper than any thorn "

***

عشق ابدي است و اگر نباشد عشق نيست .

"love is for ever and if it doesn 't last forever it isn't love"

***

آتش عشق تو شد باده و درجام افتاد هر که نوشيد از آن در نظر عام افتاد قسمت ما شد آن باده و آن آتش عشق نوش کرديم،چه نوشي،چه سرانجام افتاد

***

عشق را با هيچ تصويري نميتوان نشان داد ...ولي همه تصويري از عشق در ذهن خود دارند!

***

کاش ! قلبم درد تنهايي نداشت سينه ام هرگز پريشاني نداشت کاش! برگهاي آخر تقويم عشق حرفي از يک روز باراني نداشت کاش! مي شد راه سخت عشق را بي خط پيمود و قرباني نداشت...

***

زندگي مرگ است و مرگ است زندگي ...
پس درود بر مرگ و مرگ بر زندگي ...

من ،

که غرورم  ،

روزی  ،

بادها را به سخره گرفتی

امروز ،

هم پهلوی با رانهای چشمم ،

چشم به راه روزی دیگرم

تا همه ترانه هایم سنگفرش قدم های تو باشد...

و

ناگاه

 آدینه روزی ،

دستخطی از تو ، چنان بی تابم می کند که ...

من کجا

ترانه کجا

فصل ها کجا...

کاش تو بودی و باز نگرانم بودی ، نه پیشانیم این بار

که قلبم را چاره ای باید...

مریض بشود چرا که یک

لحظه غفلت ثمره اش مرگ است

  نقل قولی از الکساندر آلخین قهرمان اسبق جهان که  راجع به شطرنج  ارائه نموده  در زندگی نیز

قابل توجه می باشد:

برای نیل به موفقیت وپیروزی ۳ عامل ضروری است

۱- تشخیص توانایی ها ونکات ضعف شخصی و همچنین طرف مقابل ( در زندگی مسائل روزمره)

۲- پشت کار و علاقه

۳- داشتن هدفی عالی غیر از رضا مندی زودگذر

تارتاکوور:

*اشتباه ها همیشه موجودند فقط آن ها منتظرند که از سوی شما یا حریفتان به مرحله عمل درآیند

*آنقدر باید گم کرد تا راه پیدا کردن را آموخت

بهترین حرکت امروز ضعیف ترین حرکت فرداست

اما تو نه بدن هستی و نه ذهن.تو چیزی فراتر از این دو هستی!

چیزی که هرگز از بین نمی رود و هرگز متولد نمی شود.تو از ازل

در اینجا بوده ای و تا ابد خواهی بود!

آن لحظه که چنین احساسی بیابی زندگی ات از این رو به آن رو

خواهد شد.همه ی آن چه تا آن لحظه با اهمیت می شمردی

بی اهمیت می شود:پول قدرت جاه و مقام و همه چیز.

و همه ی آن چه که قبلا بااهمیت نمی شمردی ناگهان بیشترین

اهمیت را پیدا می کند:عشق همدردی نیایش و عبادت خداوند.

به خاطر داشته باش که در درونت چیزی جاودان نهان است.

،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،،

مهمترین چیزی که در زندگی باید به خاطر داشته باشی این است که

خدا به تو عشق می ورزد و تو را به حال خود رها نمی کند.خدا نسبت

به تو بی تفاوت نیست.همواره به فکر تو و مراقب توست.این باور هر قدر

در قلبت ژرف تر باشد بهتر است.زیرا اگر تو عشق خدا را هر چه بیشتر

احساس کنی قادر خواهی شد به دیگران عشق بورزی.این گونه است

که ما قادر به عشق ورزیدن می شویم.اگر به ما عشق ورزیده شود ما

نیز میتوانیم عشق بورزیم و اگر به ما عشق نورزند عشق ورزیدن را

نخواهیم آموخت و آن را نخواهیم شناخت.

                                                                                              اوشو

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

باغ صد خاطره خندید

عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم اید تو به من گفتی از این عشق حذر کن

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب ایینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم

سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی من نه رمیدم نه گسستم

بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید

یادم اید که دگر از تو جوابی نشنیدم

پای دردامن اندوه کشیدم

نگسستم نرمیدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

 نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

کوتاهی عمرشگفت آور است! کودک میگوید:«وقتی نوجوان شوم.» یعنی چه؟ نوجوان میگوید:«وقتی جوان شوم.» و جوان میگوید:«وقتی ازدواج کنم.» و ازدواج که میکند چه میشود؟ به خود میگوید:«وقتی باز نشسته شوم.» و آنگاه دوران بازنشستگی فرا می رسد. او به چشم اندازهای پشت سر خود نگاهی می اندازد.

 نسیم خنکی روی گذشته ها می وزد. همه چیز را از دست داده است. و ما دیر یاد می گیریم که زندگی یعنی هر روز و هر ساعت را زیستن.

از کتاب آیین زندگی نوشته دیل کارنگی

http://payiz67.blogfa.com/