با  جوهر  اشک   چشمم  برات  اين  نامه   رو مي نويسم

 شوري اشک   چشامو  تو  دهنم  احساس  مي کنم   و  اتاق

 داره دور سرم مي  گرده !  دلبرا  توي  همه زندگيم  فقط  راجع يک   کس

 حسود بودم نمي تونستم  ببينم تو   خداي کسي   ديگه اي  هم   باشي

 هميشه دوست داشتم فقط  برا  من باشي   آخه  خيلي   دوست   دارم

 مي خوام هميشه سرم و بگذارم  رو پات وزار زار اشک  بريزم   مي خوام

 تا نفسم هست با تو حرف بزنم آخه تو جون  مني تنها بهانه  زندگي  مني

قربون دلداري دادن هات بشم . نمي دونم چرا کسي  باورش  نميشه  من

از همه اين زندگي جز تو هيچ  چيز نمي خوام   پروردگارا تو همه  سالهاي

زندگيم هرگز  آدم  بزرگي  نبودم  آدم    خاصي هم   نبودم   ولي  هميشه

 با خودم که خلوت  مي کردم  مي گفتم   اين  درست  که  هيچ   کس

هيچ چيز نيستم . شايد من ضعيف و کم باشم   اما    عزيزترين   کسم

خداي عالمه مهربونم باور  مي کني با گفتن اين جمله  دلم  قوت مي گرفت

فداي خوبي هاي  بي منتهاي تو بشم . من  اگه  فقير ترين  آدم   اين  کره

خاکي هم  باشم بازم يکي رو دارم که وقتي از همه دنياي سير  مي شم

 سرم و مي زارم رو شونه هاش زار زار اشک مي ريزم و اون عزيز آرام آرام

دستش رو مي کشه رو سرم  وهنگامي  که به  چشاش  خيره   مي شم

به تمناي يک نگاه با او ن چشاي مهربونش دلم رو مي بره به اون  دور  دورا

به  جايي که هنوزم عاشقا اونجا  حرمت  دارن  به  جايي  که  محبت  اجر و

 قيمتي   داره ! راستش  تو  تنها  پروردگار  من  نيستي  حالا  که   کمي  با

خودم فکر مي کنم مي بينم تو  بهترين  دوست  مني  اخه   هميشه وقتي

 از جلسه امتحان خارج مي شدم  تو  رو  مي ديدم   که  منتظرم  نشستي

و نگران حالمي اي آنکه از شنيدن نامت   از  شدت  شوق  و  علاقه  دست

 و پام مي لرزه  هر موقع کار اشتباهي   ازم   رخ  مي داد   مي ترسيدم از

 اينکه ازم دلخور باشي و ديگه دوستم نداشته باشي ولي  تو  بدون  اينکه

 قضيه رو به  روم  بياري  مي اومدي  و  من  را متوجه  کارهاي  خوب  ديگه

مي کردي. جونم نفسم قربونت  برم  دلم  خيلي  گرفته  تو  مي دوني  که

 در همه زندگيم چقدر وابسته به تو بودم باور  کن  من  بدون  تو  هيچ کاري

بلد  نيستم  همش  خرابکاري  مي کنم  يادت  هست؟! هميشه   خرابکاري

 هاي منو درست  مي کردي؟!  خداجونم  يادت  هست  وقتي  امام حسن

 نماز مي خوند تمام تنش مي لرزيد يادت هست  وقتي  اون فقير  سر  نماز

 از علي گدايي کرد علي حتي سر نمازم نخواست اون بيچاره رو از   كرمش

 دست خالي بگذاره و انگشترش رو ازدستش انداخت تا اون  و  برداره و  بره؟!

پروردگارم اون فقير به در خانه علي رفت و غني برگشت! قربونت  برم  من

 جاي ديگه نرفتم راه رو از قبل مي دونستم تو خودت  به  من  گفته  بودي

 من  درست   اومدم   سر راست  در  خونه   خودت  رو  زدم   من   عاشق

مهربوني  ياتم  تو  كه  مي دوني  دلم   برا   مهربوني هات  ضعف   مي ره

تو جونمي يادته  اون  شب  گفتم اگه  تو  تنهام  بذاري  ديگه  از   هيشكي

نمي تونم انتظاري  داشته  باشم  گفتم  قربونت برم  من ضعيف ترين بنده

توام يك خواهشي ازت دارم زمين  و  زمان  رو از  من بگير  خنده ات  را  نه!

يعني بگذار هميشه دست كوچكم تو دستهاي بزرگ تو  باشه ........