از زمانهای قدیم از گل یاس آقا سید

از شکوفه های گیلاس صدیقه خانم

از شیشه همیشه شکسته عمو اکبر

از پنجره اتاق نیلوفر

از بارانهای زیبای پاییزی

از تپیدن دل مریم و مرتضی هنگام دیدار

از گریه دوقلوهای مریم خانم

از نذری های خوشمزه نرگس خانم

از شب قدرهای خانه حاج آقا امین

از ماهی کوچولوی حوض خانه

از گربه تنبل ظهرهای تابستان

از گل کوچیکهای بچه ها

از شربتهای خنک بعد از ظهر

از شیرینی خورون مریم و مرتضی

از دعواهای همسایه دست چپی

از ماشین قراضه همسایه روبرو

از فوتبال نگاه کردنهای شبانه من و امیر

از قهرمانی اس اس

از یادگاری نوشتن من زیر پنجره نیلوفر

از قبول شدن دانشگاه

از امتحانهای آخر ترم

از فوت آقا سید

از آپارتمان شیکی که جای یاسهای آقا سید روئید

از سال تحویلهای تنهای من و مادر

از عشق من و نیلوفر

از ورشکستگی پدر نیلوفر

از زمستانهای برفی

از شکستن پای من

از آمدن خواستگار از ما بهترون برای نیلوفر

از گریه های شبانه من

از عهد شکنی نیلوفر

از فارغ التحصیلی من

از دنبال کار گشتن

از کوچ ما به تهران

از کار پیدا کردن من

از ازدواج من و دختر دایی احمد

از فوت مادر

امروز دوباره بعد از 15 سال برگشتم به همان کوچه قدیمی همان خانه قدیمی پلاک 37

به دخترم سپیده قول داده بودم که کوچه قدیمی را نشانش بدهم.

اینجا دیگر نه نرگس و نیلوفر هست

نه حاج آقا امین و صدیقه خانم و عمو اکبر

آپاراتمان شیکی که جای یاسهای آقا سید بود پر از مستاجر است

کوچه دیگر رنگ و بوی قدیم را ندارد

آدمهایی که هر روز از مقابل هم رد می شوند انگار با هم غریبه اند

به یاد یادگاری که زیر پنجره نیلوفر نوشته بودم می افتم

نوشته ها همان جاست همان کلمات ساده ؛ می خوانم:

زندگی آب روان است می گذرد

سپیده در سکوت نگاهم می کند، خودکاری از جیبم در می آورم

زیر نوشته قبلی می نویسم

فقط خاطره هاست که می ماند

... ! ! !

****

درگذرگاه زمان ، چرخ بازیگر دهر با همه تلخی و شیرینی خود می گذرد

عشق ها می میرند

رنگ ها رنگ دگر می گیرند

و فقط خاطره هاست

که چه شیرین و چه تلخ دست ناخورده به جا می مانند